Onlangs namen we met diepe droefheid afscheid van één van onze trouwe clubleden, Gert Heylen.

 

Gert was sinds jaar en dag lid van onze wielertoeristenclub en stond altijd paraat om iedereen te helpen. Niets was hem te veel.

 

Gert nam deel aan allerlei grote uitstappen die we ondernamen. Het liefst van al nam hij de lange ritten voor zijn rekening zoals de dagtrips naar Namen en Hoei. Ook bij onze traditionele 2-daagse ritten naar Brugge, Valkenburg, … was hij telkens van de partij. Gingen de meesten hier ’s avonds na het fietsen erg diep, stond Gert ’s morgens telkens weer paraat om “kop te trekken”. Ook bij een lekke band of andere panne van een collega wielertoerist stond Gert als eerste klaar om te helpen.

 

In onze gemeente wordt ook elk jaar het “Clubkampioenschap van Herenthout voor wielertoeristen” georganiseerd. In 2006 stond Gert op het hoogste schavotje als primus van onze club. En fier dat hij was …

 

Naast het fietsen met de racefiets had Gert ook nog een andere passie, het mountainbiken. En in deze discipline ging Gert heel ver, hij nam deel aan de fameuze en gevreesde “Hel van Kasterlee”. Tijdens deze winterduatlon legde Gert eerst een loopparcours af van 15 km, daarna een mountainbiketocht van 105 km, gevolgd door nog een loopparcours van 30 km.  In deze wedstrijd kon Gert zich ten volle uitleven, dan kwam zijn karakter van onoverwinnelijkheid boven.  In december 2005 haalde hij vlotjes de finish, in 2006 was zijn doel om een snellere tijd neer te zetten … Maar in 2006 kon Gert niet meer deelnemen,  

 

Gert was ook de grote bezieler en organisator van onze eerste mountainbiketocht die op 14 januari 2007 doorging. Alles was tot in de puntjes geregeld, niets was over het hoofd gezien. De deelnemers aan onze tocht mochten niets te kort komen. En of deze tocht een succes was, iedereen was vol lof toen ze weer huiswaarts keerden.  In de aanloop naar onze mountainbiketocht ging het al stilletjes bergaf met de gezondheid van Gert. Hij kon zelf niet mee fietsen en het parcours afpijlen, maar hield zich wel enorm sterk. Hij was dan ook aanwezig die dag en zag dat het goed was … Volgend jaar zou nog beter worden, zo zei Gert.

 

Eind 2006 sloeg het noodlot toe, er werd bij Gert een ongeneeslijke ziekte vastgesteld. Deze diagnose sloeg in als een donderslag bij heldere hemel. Maar Gert gaf zich niet zomaar gewonnen. Hij moest en zou de ziekte overwinnen. Alle mogelijke middelen werden aangehaald en het ene doktersbezoek volgde na het andere. Na een lange en pijnlijke lijdensweg van iets meer dan 6 maanden werd de strijd verloren. Op 12 juli 2007 ging Gert van ons heen, amper 36 jaar jong. En nog zoveel leven voor de boeg, samen met zijn vrouw Anja en zijn 3 schatten van kinderen, Julie, Vince en Lina

 

Gert, het ga je goed en ik hoop dat we elkaar nog weerzien.

 

 

 

Je vrienden van de wielertoeristen